فخذوا من الفناء للبقاء : اگر شما آرزومند فوز و كرامت و پيروزى آخرت را آرزومند هستيد پس از سراى نماندنى براى دوران ماندن توشه برداريد 41 إن كنتم تحبّون اللّه فاخرجوا من قلوبكم حبّ الدّنيا : شما اگر دوستدار خدائيد پس محبّت دنيا را از دلهايتان بيرون كنيد . 42 إن رأيت من نسائك ريبة فاجعل لهنّ النّكير على الكبير و الصّغير و إيّاك أن تكرّر العتب فإنّ ذلك يغرى بالذّنب و يهوّن العتب : اگر از زنهايت دچار شكّ و بدگمانى شدى پس قرار ده كيفرى سخت و دشوار بر آنچه ميكنند از بزرگ و كوچك و سخت بپرهيز از آنكه پى در پى ( در بارهء آن بدگمانى و عيب ) آنها را مورد عتاب و سرزنش قرار دهى كه اين كار آنها را بر ارتكاب گناه ( و خداى ناكرده بر خيانت به تو ) دلير مى سازد و نكوهش را در نظرشان خوار و بى ارزش جلوه مىدهد . 43 إن سمت همّتك لأصلاح النّاس فابدأ بنفسك فإنّ تعاطيك صلاح غيرك و أنت فاسد اكبر العيب : اگر بلندى همّت تو را بر اصلاح عيوب مردم وادار كرد نخست اصلاح را از خودت شروع كن زيرا با اين كه خودت فاسد بوده و در اصلاح غير خودت بكوشى و همّت كنى اين خودش بزرگترين عيب است . 44 إن جعلت دينك تبعا لدنياك أهلكت دينك و دنياك و كنت فى الأخرة من الخاسرين : اگر دينت را پيرو دنيايت قرار دهى دين و دنيايت هر دو را تباه كرده و در آخرت از زيان كارانى . 45 إن جعلت دنياك تبعا لدينك أحرزت دينك و دنياك و كنت فى الأخرة من الفائزين : اگر دنيايت را پيرو دينت قرار دهى دين و دنيايت هر دو را حفظ كرده و در آخرت از بهره‌مندان و رستگارانى . 46 إن اتّقيت اللّه وقاك : اگر از خدا بترسى خدا نگهت مى دارد . 47 إن أطعت الطمع أرداك : اگر طمع را فرمان برى تو را مى افكند . 48 إن توقّرت أكرمت : اگر با وقار باشى اكرام كرده شوى .